Majrbiek Szeripow (ros. Майрбек Шерипов, ur. 1905 w obwodzie tereckim w Rosji, zm. 7 listopada 1942 w Czeczeno-Inguszetii) – czeczeński prawnik, dysydent, partyzant, działacz polityczny i bojownik o wolność narodów Kaukazu, jeden z przywódców czeczeńskiego powstania antyradzieckiego z lat 1940–1944.

Biografia Był młodszym bratem Asłanbieka Szeripowa, dowódcy Czeczeńskiej Armii Czerwonej, zabitego we wrześniu 1919 r. przez białych. W młodości wstąpił do Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików). Pracował jako prawnik. W 1938 r. został aresztowany za prowadzenie propagandy antysowieckiej, ale już w 1939 r. wyszedł na wolność. W 1941 r. został przewodniczącym lespromsowieta Czeczeno-Inguszetii ASRR. Według części źródeł pełnił funkcję prokuratora. Jednakże jesienią 1941 r. lub w lutym 1942 r. w rejonie aułu Szatoj rozpoczął walkę zbrojną z władzą sowiecką. Działania jego oddziałów powstańczych objęły swoim zasięgiem szatojewski, czeberłojewski i część itum-kalińskiego rejonów Czeczeno-Inguszetii. Połączył swoje siły z oddziałami Chasana Israiłowa, tworząc wspólny sztab powstańczy. Połączone oddziały partyzanckie osiągnęły liczebność ok. 15 tys. bojowników. W listopadzie 1941 r. powołał Czeczeńsko-Górską Organizację Narodowo-Socjalistyczną jako organ polityczny powstańców.