Pociągi kursujące w aglomeracji Wellington są to tzw. zespoły trakcyjne składające się z dwóch do ośmiu wagonów. Większość pociągów ma ok. 20–25 lat, część z nich była odnowiona w latach 90. XX wieku. Wyjątkiem są 70-letnie pociągi kursujące do stacji Johnsonville, Melling i Taita. Pociągi te mają być odnowione w roku 2010.
Władze Wellington planują kupno 35 nowych pociągów elektrycznych skonstruowanych przez firmy Rotem i Mitsui do 2010 roku (en).. Program reformy transportu, ogłoszony przez nowozelandzki rząd w lipcu 2007 roku obejmuje m.in. zbudowanie sieci elektrycznej kolei pasażerskiej do miasta Waikanae, zbudowanie nowych stacji: Lindale i Raumati oraz zbudowanie podwójnych torów na trasie Paekakariki – Pukerua Bay.
Kolejka elektryczna thumb|Wellington Cable Car thumb|Kolejka elektryczna – model 3, odrestaurowany w 2005 roku Kolejka elektryczna (ang. The Wellington Cable Car) jest ikoną Wellington. Kolejka przemierza centrum miasta oraz wzgórza dzielnicy Kelburn. Używana jest przede wszystkim przez ludzi podróżujących do pracy w dzielnicy biznesowej, turystów pragnących odwiedzić Ogród Botaniczny Wellington (ang. Wellington Botanic Garden) oraz przez studentów uczących się na Uniwersytecie Wiktorii. Linia ma długość 628 metrów i łączy ulicę Lambton Quay z Kelburn oraz biegnie niemal przez cały czas prosto.