Ponownie przebywał w okolicach Konga w latach 1893–1894, gdzie prowadził badania przyrodnicze. W 1895 kierował wyprawą do Tunisu, dokonując analizy możliwości rolniczych. Dzięki 6-letnim badaniom w Afryce został uznanym specjalistą rolnictwa tropikalnego, autorem wielu publikacji w prasie francuskiej (a także w języku polskim).
W ostatnich latach życia współpracował z Państwowym Instytutem Naukowym Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach (jako profesor). Był założycielem Instytutu Agronomii Kolonialnej w Paryżu oraz członkiem Polskiej Akademii Umiejętności.
Zmarł 18 grudnia 1928 w Mandres koło Paryża w wieku 72 lat.
Publikacje Pisał z zakresu ogrodnictwa, ponadto spostrzeżenia z podróży do Algieru. Jest autorem prac: „L'Extrème-Sud Algérien” (1891) oraz „La route du Tchad” (1893).
Rodzina Stryjeczny brat wybitnego przyrodnika i badacza Azji Benedykta Dybowskiego oraz zoologa Władysława Dybowskiego.
Przypisy
Bibliografia Wacław Słabczyński, Polscy podróżnicy i odkrywcy, Warszawa 1988 (tam m.in. fotografia) informacje wnuczki, Monique Dybowski-Laskowskiej
Linki zewnętrzne Zdjęcie Jana Dybowskiego Publikacje Jeana Dybowskiego w bibliotece Polona
Jean Kategoria:Francuzi pochodzenia polskiego Kategoria:Polscy botanicy Kategoria:Polscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Zmarli w 1928