zamek został odbity przez chorążego Sieniawskiego, a w styczniu 1674 r. Hieronim Lanckoroński wyruszył z niego przeciwko Turkom pod dowództwem wojewody Jana Potockiego. Turcy przejęli go ponownie w 1680 r., ale w 1683 r. wrócił na stałe pod panowanie Polaków, dzięki kampanii podolskiej Andrzeja Potockiego. Oficjalnie zamek wrócił do Polski w 1699 r. na mocy pokoju w Karłowicach i po odbudowie ze zniszczeń wojennych został ponownie rezydencją Lanckorońskich. W 1817 r., w czasie rozbiorów zamek był własnością władz austriackich, które urządziły w nim dużą fabrykę tytoniu. Funkcjonowała ona z przerwami do lat 90. XX w. Od 2000 r. zamek stanowi własność prywatną. Na bramie zamku zachował się kamienny herb Lanckorońskich; kościół rzymskokatolicki p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny;