Ustalono, że pochodził on z okolic Mikołajowa.
W 1988 amerykańska Federalna Komisja Komunikacji (FCC) kontynuowała badania nad sygnałem „rosyjskiego dzięcioła”. Sygnał miał szerokość pasma od 0,02 do 0,8 MHz, nadawany był typowo przez 7 minut. Moc sygnału oszacowano na co najmniej 10 MW EIRP.
Uwagi
Przypisy История создания системы предупреждения о ракетном нападении – ОРУЖИЕ РОССИИ, Федеральный электронный справочник вооружения и военной техники . Sergiy Paskevych, Chernobyl-2. Military Facility in the shadow of Chernobyl . Игорь Осипчук, Факты и комментарии: Всевидящее око сверхсекретного объекта «Чернобыль-2» фиксировало учебные запуски американских ракет, старты шаттлов и даже метеориты, 12 czerwca 2001, Kijów . GlobalSecurity.org. Väinö Lehtoranta, Nakke Nakuttajan tarina, część 3, Radioamatööri magazine 1/2007. Mapa sztabowa „Czarnobyl” M-36-25 z 1993 r., kwadrat 90-94.
Pis. oryg. Большая Картель. Николаев. Опытная ЗГРЛС «Дуга» . Чернобыль-2, ЗГРЛС «Дуга-2» . Radar – РЛС ПРО . Stanisław Prokopczuk (Станислав Прокопчук), Чернобыль-2, nr 66, 10 kwietnia 2004, Moskwa.
Linki zewnętrzne Fotoreportaż KRANZ Czarnobyl-2, cz. 1, antena ścianowa i centrum komunikacji satelitarnej Fotoreportaż KRANZ Czarnobyl-2, cz. 2, antena CDAA
Miasteczko garnizonowe „Czarnobyl-2” w Czarnobyl Wiki
Kategoria:Zimna wojna Kategoria:Radary pozahoryzontalne Kategoria:Radzieckie i rosyjskie radary antybalistyczne