thumb|Kartaczownica Gatlinga eksponowana w Fort Laramie Kartaczownica Gatlinga – amerykańska kartaczownica, skonstruowana w 1861 r., a opatentowana rok później przez Richarda Gatlinga jako następczyni kartaczownicy Agera. Broń ta zapewniała dużą szybkostrzelność praktyczną i łatwość ponownego ładowania.
Historia
Zasadnicza idea tej broni znana była już w XVIII wieku – kilkanaście umieszczonych obok siebie luf, odpalanych kolejno, miało zapewnić prowadzenie nieprzerwanego ognia. Na przeszkodzie w realizacji tego pomysłu stały jednak brak odpowiednich nabojów i ograniczenia technologiczne, których pokonanie możliwe było dopiero w drugiej połowie XIX wieku.
Gatling wykorzystał pojawienie się nabojów zespolonych z metalową łuską i opracował nowatorski system odpalania ładunków z poszczególnych luf, połączony z ruchem samych luf, podajnika i zamka. Dzięki temu jego broń miała teoretyczną szybkostrzelność około 1200 strzałów na minutę, a szybkostrzelność praktyczna dochodziła do 200 strzałów na minutę. Obsługę karabinu stanowiło 4 żołnierzy.