240px|right|thumb|Emil Zola 240px|right|thumb|Guy de Maupassant Wieczory medańskie (oryg. fr. Les Soirées de Médan) – zbiór sześciu opowiadań naturalistycznych wydanych w 1880 wspólnie przez ich autorów jako rodzaj praktycznego manifestu tego kierunku literackiego. Autorami dzieł byli: Émile Zola, Guy de Maupassant, Joris-Karl Huysmans, Henry Céard, Léon Hennique oraz Paul Alexis.
Okoliczności powstania Guy de Maupassant pisał w „Le Gaulois” 17 kwietnia 1880, iż pomysł wydania wspólnego zbioru opowiadań naturalistycznych, połączonych wspólnym tematem wojny francusko-pruskiej, narodził się przypadkowo, pod wpływem romantycznej atmosfery ogrodu Zoli w podparyskim Médan. Szóstka autorów, już wcześniej regularnie spotykających się w celu dyskusji literackich, postanowiła wówczas zabawić się w opowiadanie sobie historii, które następnie miały zostać wspólnie wydane. Rzeczywistość najpewniej była mniej romantyczna, pewne jest jednak to, że pod wpływem wcześniejszej recepcji powieści W matni czy Zdobycz naturaliści postanowili przygotować swój manifest, praktycznie dopełnienie teoretycznego traktatu Zoli Powieść eksperymentalna, dowód istnienia grupy zwolenników nowego nurtu literackiego i „szkoły naturalistycznej”.