Był działaczem środowiska rzemieślników i drobnych kupców żydowskich. Założył i piastował stanowisko prezesa Towarzystwa Oszczędnościowo-Pożyczkowego dla Drobnych Kupców. Należał do Komitetu Giełdowego, był prezesem Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Pracowników Handlowych Wyznania Mojżeszowego, prezesem Zarządu Kursów Ekonomicznych, członkiem zarządu Towarzystwa Dostarczania Pracy Ubogim Żydom. Był też sekretarzem Sekcji Handlowej Towarzystwa dla popierania Handlu i Przemysłu, członkiem Rady Opiekuńczej Szkół Handlowych Zgromadzenia Kupców m.st. Warszawy, członkiem Apelacyjnej Komisji Podatkowej, członkiem Zarządu Szkoły Rzemieślniczej. W 1910 założył Dom Starców w Kaliszu. Był inicjatorem powstania Towarzystwa Pomocy Wzajemnej byłych Wychowanków Szkół Kaliskich. Był współzałożycielem Domu Starców dla żydowskiej inteligencji przy ulicy Górczewskiej w Warszawie. Udzielał stypendiów ubogim studentom – m.in. rzeźbiarzowi Henrykowi Kunie. Wspierał też Arnolda Szyfmana przy budowie Teatru Polskiego w Warszawie.

W 1873 rozpoczął działalność publicystyczną. Jego artykuły ukazywały się w „Izraelicie”, „Gazecie Handlowej”, „Nowej Gazecie”, „Kurierze Warszawskim”, „Wieku” i „Naszym Przeglądzie”. W ostatnich latach życia, od 1931, wykładał w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie w katedrze publicystyki finansowej i gospodarki.