50 minut.
Podejście Podejście psychodynamiczne koncentruje się wokół koncepcji, że u pacjenta zachodzi niedostosowanie funkcjonowania, które jest co najmniej po części nieświadome. Zakładane niedostosowanie rozwija się we wczesnym dzieciństwie i w końcu powoduje dysonanse w codziennym życiu. Terapeuta psychodynamiczny najpierw interweniuje w celu złagodzenia dyskomfortu skojarzonego ze słabo rozwiniętą funkcją, a następnie pomaga pacjentowi zwrócić uwagę na istnienie niedostosowania, pracując przez cały czas z pacjentem nad rozwinięciem strategii prowadzących do zmiany.
Podstawowe zasady Choć psychoterapia psychodynamiczna może przyjmować różne formy, zazwyczaj obejmujeNorman Sundberg, 2001, Clinical Psychology: Evolving Theory, Practice, and Research, Englewood Cliffs: Prentice Hall, .: nacisk na znaczenie wewnątrzpsychicznych, nieświadomych konfliktów oraz ich związek z rozwojem; postrzeganie mechanizmów obronnych jako wytwarzanych w celu uniknięcia konsekwencji konfliktu; wiara, że psychopatologia wyrasta z doświadczeń wczesnego dzieciństwa; pogląd, że wewnętrzne reprezentacje doświadczeń powstają wokół relacji interpersonalnych; przekonanie, że kwestie życiowe i ich dynamika replikują się w relacji klient-terapeuta jako przeniesienie i przeciwprzeniesienie; użycie wolnych skojarzeń jako głównej metody badania