Joseph Banks opisuje ten język jako „zupełnie inny od języka Wyspiarzy, brzmi bardziej z angielska z jego lekką surowością, której nie można nazwać ochrypłością”.
Zapisano następujące słowa: ganguuru (IPA: /ɡaŋuru/) (zapisane jako kangooroo lub kanguru) oznaczające kangura olbrzymiego lub szarego, które stało się angielskim określeniem na wszystkie kangury, dhigul (zapisane przez Banksa jako Je-Quoll), oznaczające niełaza plamistego.
Fonetyka i fonologia Samogłoski przednie tylne zamknięte otwarte Krótkie może być rozumiane jako niepełne [], a nieakcentowane może być zredukowane do [].
Spółgłoski dwuwargowe miękkopodniebienne podniebienne zębowe dziąsłowe z retrofleksją zwarte nosowe boczne drżące półotwarte Spółgłoski zwarte są najczęściej bezdźwięczne i nieprzydechowe początkowo i po krótkich samogłoskach, a dźwięczne po spółgłoskach i długich samogłoskach.
Spółgłoski z retrofleksją [] mogą nie być pojedynczymi fonemami, ale skupiskiem . Jednakże jest co najmniej jedno słowo, które dla starszych użytkowników, ma wyraźną początkowo-słowną retrofleksję: „biec”, które jest [] lub [].
Spółgłoska jest normalnie spółgłoską uderzeniową [], ale może być drżącą w stanowczej mowie.