Określenie Aryjczycy jest określeniem ludności zamieszkującej tereny obecnego Iranu. Kontynuując prace nad budową swojej ideologii w oparciu o prace Gobineau oraz innych pisarzy, naziści określili ludy północne jako wojowników, którzy w późniejszych latach osiedlali się na terenach południowych docierając do Indii. Liderzy nazistowscy określali Niemców jako plemię wojowników spokrewnionych z wojownikami z północy. Niemieccy autorzy tacy jak Alfred Rosenberg twierdzili, że chrześcijaństwo jest wrogiem syjonizmu i innych podległych religii. Nazistowscy przywódcy byli zwolennikami takich wierzeń jak hinduistyczny wedyzm czy aryjski zaratusztrianizm. Obie religie zostały założone w czasie, kiedy w Europie dominowało pogaństwo, a aryjskie religie były uważane za spełniające ideologiczne kryteria, których naziści oczekiwali od statusu religii.
W nazistowskich Niemczech istniały pojęcia „Aryjczyk” oraz „Untermensch” (podczłowiek). Był to skrajny przejaw rasistowskiej polityki, w której Niemcy (określani jako Aryjczycy) uważali się za nadludzi (rasę panów).