W 1899 działacze partii utworzyli dwie nowe partie, odrębne od dalej istniejącej RURP:
Ukraińską Partię Socjal-Demokratyczną – Mykoła Hankewycz, Julijan Baczynski, Roman Jarosewycz, Semen Wityk Ukraińską Partię Narodowo-Demokratyczną – Wołodymyr Ochrymowycz, Jewhen Łewycki, Wiaczesław Budzanowski, Teofil Okunewski, Iwan Franko.
Po tym rozłamie partia stała się właściwie chłopską, ale nie straciła na znaczeniu. Po wyborach w 1911 roku wprowadziła do Reichsratu Przedlitawii 5 posłów (Łew Baczynski, Wasyl Stefanyk, Kyryło Trylowski, Mykoła Łahodynski, Pawło Ławruk), a w wyborach do galicyjskiego Sejmu Krajowego w 1913 – 6 posłów. Pozostali w RURP działacze od 1900 roku tworzyli na terenie Królestwo Galicji i Lodomerii i Bukowiny struktury paramilitarnej organizacji: Towarzystwo Gimnastyczno-Pożarnicze „Sicz”. RURP w Sejmie Krajowym Galicji i Izbie Posłów parlamentu w Wiedniu współpracowała z UNDP. W latach 1918–1919 współtworzyła Zachodnioukraińską Republikę Ludową. Od początku II Rzeczypospolitej nie uznawała polskiego panowania w Galicji Wschodniej.