Z biegiem lat jeszcze bardziej rozwinął swoją działalność. Produkty Fasala były nagradzane na licznych wystawach, m.in. w 1880 na II Śląskiej Wystawie przemysłowej i rolniczej w Cieszynie czy na międzynarodowej wystawie poświęconej higienie w Brukseli w 1892. W latach 80. XIX wieku firma zrezygnowała z produkcji rosolisów i postawiła na likiery ziołowe, wodę sodową, soki i syropy owocowe. W 1886 miała już swoje składy w Wiedniu, Opawie i Karniowie. Od 1894 Fasal mógł na swoich wyrobach zamieszczać cesarskiego orła. Uhonorowaniem działalności przedsiębiorcy było przyznanie mu w 1903 tytułu cesarsko-królewskiego dostawcy dworu. W praktyce tytuł ten nie oznaczał, że faktycznie dostarczał produkty na stół cesarza, jednak było to prestiżowe wyróżnienie.
Był radnym miasta Cieszyna w latach 1879–1913, do 1917 przewodniczącym Towarzystwa Krajcarowego pomagającego najuboższym uczniom. Był też założycielem zakładu na Saskiej Kępie, zajmującego się rozdawaniem darmowej zupy biednym dzieciom.