mały|Głęboka stymulacja mózgu w chorobie Parkinsona (zdjęcie rentgenowskie obrazujące umiejscowienie przewodów i elektrod). Głęboka stymulacja mózgu, DBS (od ) – chirurgiczna metoda leczenia polegająca na implantacji urządzenia (zwanego potocznie rozrusznikiem mózgu) wysyłającego impulsy elektryczne do określonej części mózgu.
Stymulacja wybranej okolicy mózgu przynosi duże korzyści terapeutyczne przy chorobie Parkinsona, drżeniu samoistnym, dystonii, przewlekłym bólu. Historia prób stosowania DBS w leczeniu schorzeń neurologicznych jest dość długa, jednak znaczące postępy, zwłaszcza w leczeniu choroby Parkinsona, osiągnięto w ostatnich latach.
DBS bezpośrednio zmienia aktywność mózgu w sposób kontrolowany; jej efekt jest odwracalny (inaczej niż w przypadku wykonywanych niekiedy w celach leczniczych trwałych uszkodzeń niektórych dróg nerwowych w mózgu) i jest jedną z nielicznych metod neurochirurgicznych poddających się obiektywnej ocenie metodą podwójnie ślepej próby.