Utwór jest przykładem dojrzałego baroku, a ściślej jego odmiany sarmackiej. Charakteryzuje się przeładowaniem, egzotyką, orientalną stylistyką i drobiazgowym opisem. Wśród trzech części poematu wyróżnia się Punkt I dzięki rozbudowanym epitetom oraz nagromadzeniem przysłów (ok. 70 w całym utworze), oraz nadmiarem słów pochodzenia łacińskiego („area”, „ceduła”, „certować”, „fawor”, „pretekst”). W rymach natomiast występują fonetyczne kolokwializmy, a nawet prowincjonalizmy.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie barokowe utwory literackie Kategoria:Polskie utwory poetyckie Kategoria:Utwory literackie z 1655 Kategoria:Utwory literackie napisane trzynastozgłoskowcem