250px|right|thumb Urszula Mirouët (oryg. fr. Ursule Mirouët) – powieść Honoriusza Balzaka z 1841, stanowiąca część Scen z życia prowincji cyklu Komedia ludzka.
Powieść na język polski przełożył Julian Rogoziński. W publikowanych przez wydawnictwo Czytelnik przekładach Komedii ludzkiej utwór został zamieszczony w tomie VII, Warszawa 1958, razem z powieścią Eugenia Grandet.
Treść Tytułowa Urszula, po stracie rodziców, trafia pod opiekę doktora Denisa Minoreta, niezwykle bogatego człowieka, który zapewnia jej najlepszą możliwą w prowincjonalnym Nemours edukację. Sporządza również testament, w którym dziewczyna zostaje jedyną spadkobierczynią. Delikatna i niewinna Urszula nie zdaje sobie sprawy, że liczni i do tej pory skłóceni ze sobą krewni doktora nie mogą się pogodzić z utratą wymarzonego spadku, a za sprawą intryg, jak i zwykłej kradzieży testamentu zostaje zniesławiona i pozbawiona pieniędzy przeznaczonych jej przez doktora.