thumb|right|230px|Ilustracja z Kodeksu Squarcialupi przedstawiająca Francesca Landiniego grającego na portatywie. Kodeks Squarcialupi powstał we Florencji (oryginał znajduje się w Bibliotece Medicea Laurenziana) i został spisany we wczesnych latach XV stulecia. Jest jednym z najdokładniejszych i najważniejszych źródeł prezentujących muzyczną twórczość włoską z XIV wieku - czyli tzw. "Włoską ars nova".
Składa się z 216 stron, na których widnieją bogate zdobienia i piękne ilustracje (portrety, inicjały). Zachowany jest w bardzo dobrym stanie w porównaniu do innych źródeł piśmiennych z tamtego okresu. Znajduje się w nim dużo kompletnych dzieł różnych kompozytorów, z przewagą twórczości Francesco Landiniego - ponad 140 utworów; a także Bartolino da Padova, Niccolò da Perugia, Andreas de Florentia, Jacopo da Bologna, Lorenzo da Firenze i wielu mniej znanych.
W Kodeksie Squarcialupi jest 16 pustych stron, najprawdopodobniej przeznaczonych dla dzieł kompozytora Paolo da Firenze (strony te poprzedza podpisany imieniem i nazwiskiem portret kompozytora).