W celu sprawdzenia wyniku – pod nieobecność profesora – zagląda on do odpowiedzi, do zadanego zbioru zadań i koryguje błędnie wynik, który w tym zbiorze był błędem zecerskim. Przy tablicy z prezentowanymi wzorami obliczeń i tokiem postępowania toczy się spór co do trafności wyniku

Student bezmyślnie decyduje się błędnie poprawić sekwencję wyliczeń na po czym w ogrodzie, w altanie wdaje się w rozmowę dotyczącą wspólnych zainteresowań związanych z żeglarstwem. Następnie błaga profesora o danie jeszcze jednej szansy. Profesor wskazuje na rzut monetą – stwierdzając, że jest podobną do egzaminu loterią – który kończy się niepowodzeniem. Profesor proponuje w tej sytuacji potraktowanie sprawy „po męsku”, wycofanie się i odejście. Przestaje zwracać na niego uwagę, bawi się z psami. Student jednak nie rezygnuje, przyjmuje kilka moralnych, życiowych wskazówek i rad. Ostatecznie profesor zalicza egzamin wpisując do indeksu wynik dostateczny. Po chwilowej radości z zaliczenia nadchodzi refleksja i niesmak do samego siebie.