Kodowanie sieciowe () – dział teorii informacji i teorii kodowania. Jest metodą osiągania maksymalnego przepływu danych w sieci.
Ogólne informacje Sieć jest bezpośrednim grafem, gdzie jego brzegi reprezentują przepływ informacji. Używając teorii max-flow min-cut można obliczyć maksymalną ilość informacji, jaka może być przesłana przez sieć pomiędzy wysyłającym a wieloma odbiorcami. Zostało udowodnione, że taka ilość maksymalnego przepływu jest osiągalna, ale że trasowanie nie jest w stanie jej osiągnąć. Podstawą kodowania sieciowego jest pozwolenie na mieszanie danych na średnich sieciowych punktach węzłowych. Odbiorca widzi te pakiety danych i odczytuje z nich wiadomości, które były przeznaczone dla danych sink.
Trasowanie nie może zapewnić maksymalnego przepływu danych, ale można go osiągnąć poprzez użycie prostego kodowania. . Z przedstawionych wówczas wyników badań wynikało, że zastosowanie specjalnego algorytmu umożliwia podwojenie przepływności transmisji.
Zasada działania kodowania sieciowego opiera się na podzieleniu wiadomości na mniejsze części. Umożliwiają one urządzeniu końcowemu odtworzenie nadanej informacji bez konieczności transmisji lub retransmisji całej wiadomości.