Dochodzenie policyjne doprowadziło do ustalenia sprawcy zamachu, któremu jednak udało się wyjechać do Odessy, gdzie kontynuował działalność w Narodnej Woli. W marcu 1881 został członkiem komitetu wykonawczego organizacji. W marcu 1882 został ujęty i powieszony za udział w zamachu na znanego z okrucieństwa prokuratora Strielnikowa. W trakcie śledztwa nie wykryto, że był również sprawcą ataku na Pałac Zimowy.

W czasach ZSRR imieniem Chałturina nazwano wiele ulic w miastach rosyjskich, a miejscowość Orłow w obwodzie kirowskim, gdzie się uczył, nosiła do 1992 jego imię.

Bibliografia Jan Kucharzewski, Terroryści, Warszawa 1931 Leon Baumgarten, Marzyciele i carobójcy, Warszawa 1960 Edward Radziński, Aleksander II. Ostatni wielki car, Magnum, Warszawa 2005,

Kategoria:Rosyjscy zamachowcy Kategoria:Straceni przez powieszenie Kategoria:Urodzeni w 1857 Kategoria:Zmarli w 1882