Po demobilizacji podjął w 1921 pracę w banku i został członkiem Związku Zawodowego Pracowników Bankowych RP. Równolegle kontynuował naukę w gimnazjum i w 1923 uzyskał maturę. W okresie od 1924 do 1925 odbywał służbę wojskową w szkole podchorążych rezerwy w Modlinie. Po wyjściu z wojska pracował w Centralnym Archiwum PPS oraz jako sekretarz ministra, senatora PPS, Ksawerego Franciszka Praussa. Od 1925 pracował w Kasie Chorych, a później w utworzonej na jej miejsce Ubezpieczalni Społecznej. Do 1937 był członkiem Związku Pracowników Kas Chorych i Instytucji Ubezpieczeń Społecznych RP.

Działalność w OM TUR i PPS Od 1922 do 1927 działał w OM TUR jako przewodniczący komitetu Koła Śródmiejskiego im. Ludwika Waryńskiego. Gdy po przewrocie majowym Koło zaczęło manifestować swój negatywny stosunek do sanacji, na żądanie Rajmunda Jaworowskiego, przewodniczącego Warszawskiego Okręgowego Komitetu Robotniczego, został w 1927 usunięty z organizacji. Po odejściu w 1928 z PPS Jaworowskiego i powstaniu PPS dawnej Frakcji Rewolucyjnej uczestniczył w odbudowie organizacji warszawskiej PPS. Od października 1928 został członkiem, a następnie sekretarzem zarządu PPS Dzielnicy Śródmiejskiej.