Pawłowa tłumaczyła jego dzieła na niemiecki, a on w zamian zapewnił jej pensję od rosyjskiego rządu. Pawłowa zmarła samotna i zapomniana w Dreźnie w 1893.
Twórczość Jej oryginalne utwory pisane były w duchu salonowej poezji romantycznej: poemat Rozmowa w Trianon („Разговор в Трианоне”, 1848, opublikowany w 1861) oraz Rozmowa na Kremlu („Разговор в Кремле”, 1854). Pierwszy zbiór poezji wydała w 1841, wydanie zbiorowe 1863. Pawłowa tworzyła w czasach, kiedy literatura rosyjska była zdominowana przez mężczyzn. Poezja Pawłowej była otwarcie krytykowana przez innych artystów, a ogrom krytyki w Rosji zmusił ją do wyprowadzki z kraju. Po 1900 jej dzieła zostały odkryte na nowo i docenione przez symbolistów, takich jak Walerij Briusow i Andriej Bieły.
Napisała też powieść „Двойная жизнь” (Podwójne życie – 1848). Jest to dziesięć rozdziałów, napisanej prozą i wierszem, ilustrujących życie arystokratki, która wiedzie spokojne życie i jest szanowana, jednocześnie skrycie marząc o karierze poetki.
Przypisy Heldt, Barbara. „Karolina Pavlova: The woman Poet and the Double Life”. Oakland: Barbary Coast Books, 1978, fragment. Terras, Victor, ed. 1985. Handbook of Russian Literature. New Haven: Yale University Press.