Listy o guście, czyli smaku – program poezji rokokowej autorstwa Józefa Szymanowskiego, opublikowany w 1779 roku jako część dodatku Listy krytyczne o różnych literatury rodzajach i dziełach, dołączonego do wydania komedii Kawa autorstwa Adama Kazimierza Czartoryskiego.
Poglądy estetyczne Szymanowskiego Według Szymanowskiego na pojęcie gustu składają się: „czułość”, „delikatność” i „trafność”. Czułość – wrodzona właściwość wszystkich ludzi, dająca im wrażliwość na piękno i pozwalająca na doznanie przeżycia estetycznego. Właściwość tę posiadają nawet ludzie prymitywni, nie poddani działaniu kultury. Lektura dzieł literackich pozwala osłabić i opanować prymitywne, bezkrytyczne reakcje emocjonalne i nadać im słodycz oraz tkliwość. Delikatność – rodzi się w człowieku dzięki znajomości doskonałych dzieł, która sprawia, że w umyśle zarysowuje się idealny wzorzec piękna, z którym zestawiane są wszystkie kolejne dzieła. Pozwala dostrzegać ukryte walory estetyczne i wciąż poszukuje nowości. Trafność – jest najważniejszym elementem gustu i ma podłoże całkowicie intelektualne. Pozwala na selekcjonowanie oraz ocenę myśli i obrazów, podsuwanych przez czułość i delikatność.