Być może właściwym określeniem jest następująca definicja: makra są niesamodzielnymi programami i w celu wykonania muszą być uruchamiane w środowisku innego programu, czym różnią się od skryptów oraz programów komputerowych, które są uruchamiane w środowisku powłoki systemu operacyjnego, po uruchomieniu stają się nowym procesem w tym systemie i tym samym uzyskują niezależny dostęp do procesora oraz zostaje im przydzielona prywatna pamięć operacyjna.
Nieco inne znaczenie ma pojęcie makra w przypadku makroasemblerów. W tym sensie są to fragmenty programu identyfikowane poprzez etykiety, które można wstawiać w odpowiednie miejsca kodu źródłowego, a które podczas prekompilacji są zamieniane na odpowiadające im fragmenty kodu asemblera.
Przykłady w edytorze Emacs uruchamiamy makro w języku Lisp, które zmienia formatowanie kodu HTML i sprawia, że kod wyświetlany jest z użyciem kolorów i formatowania (wcięcia, akapity) ułatwiających edycję i zwiększających czytelność kodu w arkuszu kalkulacyjnym uruchamiamy makro w języku Visual Basic for Applications, które kopiuje zawartość pewnego zakresu komórek arkusza do innych pól arkusza oraz wylicza np. wartość 21% z sumy kopiowanych danych.
Zobacz też
Zrobotyzowana Automatyzacja Procesów
Kategoria:Konstrukcje programistyczne