Bitwa nad Wabash – starcie zbrojne, które miało miejsce 4 listopada 1791 roku w trakcie długotrwałej wojny z Indianami Północnego Zachodu (1785–1795). Do starcia zwanego także klęską St. Claira doszło w pobliżu Fortu Recovery w obecnym stanie Ohio. Bitwa zakończyła się klęską oddziału Amerykanów pod wodzą generała Arthura St. Claira (1734–1818) weterana amerykańskiej wojny o niepodległość z wojownikami zjednoczonych plemion indiańskich dowodzonych przez Małego Żółwia i Błękitną Kurtkę.
Podłoże Armia St. Claira składała się z około dwóch tysięcy doświadczonych żołnierzy, ale także z kilkuset nowo zaciągniętych rekrutów i milicji. Na początku października 1791 roku oddział ten skierował się przeciwko Indianom, którzy już rok wcześniej zadali poważne straty wojskom generała Josiaha Harmarsa (1753–1813). Po bardzo wolnym marszu, w listopadzie oddział dotarł nad brzeg rzeki Wabash, gdzie znajdowały się osady Indian. Kiepsko wyposażona i mało zdyscyplinowana armia amerykańska stopniała podczas marszu do zaledwie 1 400 ludzi. Wielu mężczyzn po upływie okresu służby powróciło po prostu do domów, inni zaś zdezerterowali. Sytuację pogarszał dodatkowo zły stan zdrowia St.