thumb|Demonstracja efektu Coandy
Efekt Coandy – zjawisko fizyczne polegające na tym, iż strumień płynu (gazu lub cieczy) ma tendencję do przylegania do najbliższej powierzchni. Efekt został nazwany od nazwiska odkrywcy Henri Coandy.
Odkrycie Henri Coandă dokonał odkrycia tego efektu podczas eksperymentów z jego samolotem Coandă 1910, który był pierwszym samolotem wykorzystującym wczesny model silnika odrzutowego. W 1934 r. opatentował we Francji „Metodę i urządzenie do odchylenia płynu w inny płyn”. Zjawisko znane jako efekt Coandy zostało opisane przez odkrywcę jako „Odchylenie strugi płynu, która w bliskości z wypukłą przeszkodą przedostaje się do innego płynu”.
John Carver Meadows Frost pracownik firmy Avro Canada, wykorzystując prace Coandy w zastosowaniu jego badań, a w szczególności prace na temat Aerodina Lenticulara, spędził sporo czasu badając efekt, co pozwoliło mu zaprojektować serię pojazdów podobnych do poduszkowców „wywróconych na lewą stronę”, w których powietrze wydostawało się dookoła zewnętrznej części i było skierowywane w dół przez odchylenie go pochylonym pierścieniem. Była to innowacja w stosunku do tradycyjnych poduszkowców, gdzie powietrze było wdmuchiwane do części centralnej i skierowywane w dół przez elastyczny fartuch.