300px|thumb|Zdzisław Barbasiewicz po aresztowaniu przez Informację Wojskową 1950 Zdzisław Jerzy Barbasiewicz ps. Gryf (ur. 21 listopada 1909 w Korytnicy k. Węgrowa, zm. 10 stycznia 1952 w Warszawie) – oficer Wojska Polskiego, Armii Krajowej i ludowego Wojska Polskiego, kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari, w 1951 roku skazany na karę śmierci i stracony.
Życiorys Był synem Jana, nauczyciela, i Heleny z Frydrychiewiczów. Ukończył szkołę powszechną w Węgrowie, a maturę złożył w gimnazjum oo. Salezjanów w Sokołowie Podlaskim. W latach 1929–1932 był podchorążym Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. Z dniem 1 września 1932 przydzielony został do 22 pułku piechoty w Siedlcach na stanowisko dowódcy plutonu, a potem adiutanta pułku. Od stycznia 1939 przebywał na kursie dowódców kompanii w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie.
W kampanii wrześniowej 1939 walczył jako adiutant 95 pułku piechoty 39 Dywizji Piechoty pod Dęblinem, Krasnymstawem, Cześnikami, Suchowolą i Krasnobrodem. Po kapitulacji objął dowództwo jednego z pododdziałów SGO „Polesie” gen. bryg. Franciszka Kleeberga.