Specjalny Oddział Ussuryjski () – jednostka wojskowa białych podczas wojny domowej w Rosji. Historia Pod koniec stycznia 1918 r. 4 Krąg Wojskowy Ussuryjskiego Wojska Kozackiego wybrał na atamana wojskowego podesauła Iwana P. Kałmykowa. Jednakże część Kozaków ussuryjskich, którzy opowiedzieli się za władzą bolszewicką, nie zaakceptowała tego. Ataman I.P. Kałmykow w poł. marca 1918 r. zbiegł do stanicy Pogranicznaja, gdzie sformował 150-osobowy Specjalny Kozacki Oddział Ussuryjski i ogłosił mobilizację wszystkich Kozaków ussuryjskich do walki z bolszewizmem. Wystąpił zbrojnie przeciwko bolszewickim oddziałom chabarowskiego dalsownarkoma. Po zajęciu Władywostoka przez oddziały Korpusu Czechosłowackiego 29 czerwca 1918 r., kałmykowcy zaktywizowali działania wojskowe. 3 lipca tego roku Specjalny Kozacki Oddział Ussuryjski, liczący ok. 3 tys. żołnierzy, zajął stanicę Grodiekowo. Następnie połączył się z oddziałami czechosłowackimi, po czym w poł. lipca rozpoczął nieudane natarcie w kierunku na Spassk. 20 sierpnia został rozbity przez oddziały bolszewickie. Jednakże przy wsparciu japońskiej 12 Dywizji Piechoty odzyskał zwartość bojową i zdobył 5 września Chabarowsk, który stał się miejscem stacjonowania oddziału.