protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów Gerard (10 czerwca 1161) – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro Lanfred (7 marca 1164) – kardynał diakon S. Maria Nuova
Guido di Crema i Giovanni Morrone otrzymali godność kardynalską odpowiednio od Lucjusza II i Eugeniusza III, pozostali byli nominatami Wiktora IV.
Choć formalnego wyboru dokonali kardynałowie, źródła jednoznacznie wskazują na dominującą rolę Rainalda z Dassel.
Nieobecni Wiadomo, że w kwietniu 1164 żyło jeszcze co najmniej trzech innych kardynałów mianowanych przez antypapieża: Aicardo Cornazzano (23 grudnia 1160) – kardynał prezbiter; biskup oraz podesta Parmy Lando Sitino (18 grudnia 1159) – kardynał diakon S. Angelo in Pescheria Gerard (18 grudnia 1159) – kardynał diakon S. Maria in Aquiro
Aicardo przebywał wówczas w Parmie, gdzie był biskupem, a ponadto sprawował funkcję podesty. Na temat losów Gerarda z S. Maria in Aquiro oraz Lando z S. Angelo w tym czasie nic nie wiadomo, faktem jest jednak, że nie występują jako świadkowie na bullach antypapieża z 14 i 18 kwietnia 1164, co wskazuje, że nie byli w tym czasie obecni w kurii.
Uwagi