Do maja 2022 był także członkiem Komisji Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk, z której jednak wystąpił w proteście przeciwko nieusunięciu z tej komisji – na jego wniosek – Anny Raźny, znanej z proputinowskich, antyukraińskich publikacji.
Jest autorem ponad 400 publikacji – w tym trzynastu książek wydanych w 1992–2025 – w języku polskim, rosyjskim, angielskim, francuskim, ukraińskim, białoruskim, czeskim, fińskim (jeden tekst) na temat kultury i historii Rosji, Ukrainy, Białorusi i Litwy, także o ich związkach z Polską. Publikował w polskich i zagranicznych czasopismach naukowych oraz w pismach o większym nakładzie, w tym także w tygodnikach i gazetach codziennych – w „Znaku”, „Więzi”, „Tygodniku Powszechnym”, „Rzeczpospolitej” , „Polityce”, „Gazecie Wyborczej” oraz wydawanym w Paryżu przez rosyjską emigrację tygodniku „Russkaja Mysl”. Jego teksty na język rosyjski tłumaczyła m.in. Natalja Gorbaniewska. W 2016 wraz z żoną Leokadią i synem Igorem przetłumaczył na polski Mistrza i Małgorzatę Michaiła Bułhakowa (drugie wydanie w 2022).