Kalamis (V wiek p.n.e.) – rzeźbiarz grecki, jeden z głównych (obok Myrona) przedstawicieli stylu surowego, działający około 475-450 p.n.e.
Pracował głównie w Atenach, ale także m.in. w Beocji i Sykionie. Uznawany jest za prekursora Fidiasza w stosowaniu techniki chryzelefantynowej. Źródła literackie wspominają kilkanaście prac, wykonanych przez Kalamisa dla różnych miast greckich. Miał tworzyć wizerunki bogów, głównie w brązie (np. Hermes Krioforos dla Tanagry, Apollo dla Apollonii Pontyjskiej), wyjątkowo w marmurze (Dionizos dla Tanagry). Słynął z doskonałych rzeźb koni – był autorem zwycięskich rumaków z zaprzęgu Hierona w Olimpii z około 467 p.n.e. (twórcą posągu tyrana na kwadrydze był Onatas). Tworzył także pełne surowego wdzięku posągi kobiece, takie jak Afrodyta Sosandra, stojąca swego czasu w Propylejach ateńskich. W jego dziełach można zaobserwować pozostałości tendencji artystycznych, charakterystycznych dla sztuki greckiej okresu archaicznego.