Trzeci to akt, który miał być podpisany przez wszystkich sygnatariuszy, wzywający uczestników dwóch pierwszych układów do współdziałania na rzecz pokoju europejskiego.
Oddźwięk w Europie thumb|Józef Beck i Louis Barthou w oknie wagonu na dworcu w Krakowie (1934), podczas wizyty związanej z propozycją paktu wschodniego Louis Barthou odbył wiosną 1934 podróż po Europie propagując założenia swego paktu. Polska uznała inicjatywę za niepożądaną, gdyż rozwadniała istniejący antyniemiecki sojusz polityczno-wojskowy polsko-francuski, ponadto za niemożliwe uznano znalezienie się w jednym układzie polityczno-wojskowym z ZSRR, stanowiącym geopolityczne zagrożenie dla państwa polskiego, a tym bardziej uczynienie z ZSRR jednego z głównych gwarantów paktu. Czechosłowacja, której kierunki polityki zagranicznej wyznaczał wciąż Tomáš Masaryk (zm. 1937Janusz Gruchała: Tomasz G. Masaryk s. 230 Wrocław: Wyd. Ossolineum, 1996. ISBN 83-04-04294-0.), nie chciała angażować się w obronę granicy polsko-niemieckiej przed rewizjonizmem niemieckim. W konsekwencji projekt upadł.