Ściągnięcie z mielizny thumb|Operacje na liniowcu. Linia X-X wskazuje gdzie przecięto jednostkę. Część A-A pozostawiono na skałach. Sekcja dziobowa była dość mocno uszkodzona, ale nadawała się do naprawy. Cała reszta statku, w tym kotły i silniki, nie zostały wcale uszkodzone. Stwierdzono, że jeżeli jednostka zostanie odciążona, przypływ podniesie ją z dna i będzie mogła odpłynąć do portu. Postępując zgodnie z tą teorią trzy dni później 20 marca wszystkie towary zostały przeładowane na małe przybrzeżne frachtowce. Początkowo wyglądało, że próba się powiodła, ale tydzień później, po tym jak różne jednostki próbowały ściągnąć „Suevic” ze skał, pogoda zmieniła się i fale wrzuciły jednostkę dalej na brzeg, skąd już nie można było jej ruszyć.
Gdy dziób został nieodwracalnie uszkodzony i pojawiła się groźba jeszcze gorszej pogody, która mogła całkowicie zniszczyć statek, szefostwo White Star zdecydowało się na zastosowanie nieortodoksyjnej metody uratowania rufowej części statku, która nie została uszkodzona, przez oddzielenie jej od uszkodzonego dziobu. „Suevic”, jak inne liniowce White Star, został zbudowany z wodoszczelnością pozwalającą na utrzymywanie się na wodzie pomimo zalania części przedziałów.