thumb|upright|Grób Hersza Berlińskiego, Poli Elster i Eliahu Erlicha na cmentarzu żydowskim w Warszawie Hersz Berliński, ps. Herszek, Jeleń (ur. 1908 w Łodzi, zm. 27 września 1944 w Warszawie) – żydowski działacz ruchu oporu podczas II wojny światowej, uczestnik powstania w getcie warszawskim i powstania warszawskiego, działacz Poalej Syjon-Lewicy.
Życiorys Urodził się w Łodzi w żydowskiej rodzinie robotniczej. Uczęszczał do chederu, a następnie do państwowej szkoły podstawowej. W 1923 wstąpił do bundowskiej młodzieżówki Cukunft. W kolejnym roku przeszedł do Poalej Syjon-Lewicy, gdzie początkowo działał w jej organizacji młodzieżowej. Był komendantem milicji partyjnej w łódzkim oddziale partii.
Po wybuchu II wojny światowej próbował przedostać się do Warszawy. Został aresztowany i osadzony w obozie w Rawie Mazowieckiej, a następnie w Częstochowie, skąd wkrótce po uwięzieniu uciekł. Przedostał się do radzieckiej strefy okupacyjnej, skąd wyjechał do Warszawy. Od 1940 przebywał w getcie warszawskim, gdzie był jednym z głównych działaczy Poalej Syjon-Lewicy. Został sekretarzem komitetu partyjnego i kierownikiem podziemnej prasy. Działał w Bloku Antyfaszystowskim. Na co dzień pracował w fabryce Landaua. Był także współzałożycielem konspiracyjnej organizacji Młodzież Borochowa (jid.