Aleksander Romeyko, ros. Александр Станиславович Ромейко, (ur. 2 kwietnia 1898 w Rydze, zm. 3 grudnia 1965 w Moskwie) – generał major lotnictwa Armii Radzieckiej i generał brygady Wojska Polskiego (ludowego).
Życiorys Aleksander Romeyko, herbu Ślepowron, syn Stanisława i Michaliny, urodził się 2 kwietnia 1898 roku w Rydze, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej i średniej. Od maja 1913 biuralista w fabryce, od 1915 księgowy.
W maju 1916 został zmobilizowany do armii Imperium Rosyjskiego. Służbę odbywał w Izmajłowskim pułku strzelców w Piotrogrodzie. Po rewolucji lutowej w Rosji, od marca do października 1917 roku był sekretarzem komitetu żołnierskiego tego pułku. Brał udział w piotrogrodzkim powstaniu zbrojnym wraz z pułkiem, który przeszedł na stronę bolszewików. Od grudnia 1917 członek Czerwonej Gwardii. , potem pułku. Od 24 lutego 1918 roku do czerwca 1919 roku dowodził oddziałem ciężkich karabinów maszynowych walczącym na tyłach wojsk antykomunistycznych na Ukrainie, a następnie szwadronem zwiadowców w 289 pułku strzelców. Dowódca drużyny telegraficznej w niżyńskim konnym oddziale Armii Czerwonej, potem dowódca kompanii.