Jerzy Brudny (ur. 1863 w Pogórzu koło SkoczowaJ. Golec, S. Bojda, Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 1, Cieszyn 1993, s. 47., zm. 17 maja 1940 w Ogrodzonej) – polski poeta.
Pochodził z Kowali. Uczył się w szkole ewangelickiej w Skoczowie. Ze względów zdrowotnych lub finansowychL. Miękina, Znów minie wiek... Antologia literatury nadolziańskiej, Cieszyn 2001, s. 102. nie mógł kontynuować edukacji. Po odbyciu służby wojskowej ożenił się w 1888 z Zuzanną Cholewik i zamieszkał w Roztropicach. Mieli jedną córkę, Annę (ur. 1892 r.) Po rozwodzie przeniósł się do Skoczowa, gdzie podjął pracę jako robotnik kolejowy.
Później zajmował się ogrodnictwem i zbieraniem ziół. Od 1903 do 1936 wydał kilkanaście tomików swoich wierszy, rozważań religijnych oraz powieści historyczno-religijnych. Pisał je literacką polszczyzną. Często poruszał temat dziejów protestantyzmu na Śląsku Cieszyńskim, unikał za to tematów społecznych i polityczno-narodowych.