thumb|162px|Przekrój przez łożysko baryłkowe poprzeczne dwurzędowe samonastawne thumb|162px|
Łożysko baryłkowe – łożysko toczne z elementami tocznymi w kształcie baryłek.
Historia Łożysko baryłkowe zostało wynalezione i opatentowane w 1907 przez szwedzkiego konstruktora i fabrykanta, Svena Wingquista (1876–1953). Następnie założył on w Göteborgu fabrykę AB Svenska Kullagerfabriken zajmującą się produkcją tych łożysk. Obecnie fabryka ta, pod nazwą SKF, jest jednym z największych światowych producentów łożysk tocznych.
Budowa Jak sama nazwa wskazuje, elementy toczne w tym łożysku mają kształt baryłek. Są to bryły obrotowe, których powierzchnia boczna ma kształt lekko sferyczny, czasami (w łożyskach baryłkowych wzdłużnych) zwężający się ku górze. Kulista bieżnia pierścienia zewnętrznego powoduje, że pierścień wewnętrzny wraz z koszykiem i elementami tocznymi może się wychylać. Łożyska baryłkowe poprzeczne produkowane są zarówno z otworem walcowym, jak i stożkowym, do zamocowania na tulei wciskanej bądź wciąganej. Smarowane mogą być zarówno smarem plastycznym, jak i olejem.
Łożyska baryłkowe zazwyczaj występują jako dwurzędowe, aczkolwiek można spotkać także odmiany jednorzędowe.