Powikłania terapii i skutki uboczne Terapia HAART niesie z sobą ryzyko wielu powikłań, w rzadkich przypadkach są na tyle poważne, że uniemożliwiają kontynuację leczenia. Mogą być przezwyciężane poprzez zastosowanie specyficznej dla danego pacjenta kombinacji leków.
Krótkoterminowe skutki uboczne HAART obejmują: biegunka ogólne złe samopoczucie przewlekłe zmęczenie problemy ze snem
Ich pojawienie się spowodowane jest dostosowaniem się organizmu pacjenta do nowych leków. Zwykle ustępują po kilku tygodniach. Istnieją także długoterminowe skutki, znacznie rzadsze, spowodowane głównie interakcją leków i układu immunologicznego.
Do najważniejszych zalicza się: zespół lipodystrofii kwasicę mleczanową oporność na insulinę dyslipidemię działania hepatotoksyczne.
Mimo wysokich kosztów leczenia i powikłań z nim związanych, terapia HAART jest najlepszą znaną obecnie metodą walki z HIV. Poprzez zahamowanie progresji choroby oraz umożliwienie odbudowy układu immunologicznego ogranicza ona liczbę powikłań związanych z naturalnym przebiegiem choroby. Zmniejsza przez to liczbę hospitalizacji chorych oraz wydłuża czas ich życia, poprawiając równocześnie jego komfort. Zgodnie z wyliczeniami ekspertów, terapia HAART jest tańsza niż koszt leczenia chorób spowodowanych przez HIV/AIDS.