ród wygasł, a jego dobra przejęła kastylijska familia możnowładcza de Lara. Wrogie stosunki z rezydującymi w Barcelonie monarchami ściągnął na ich głowy karne ekspedycje Piotra III Wielkiego (1284) i Jakuba II Sprawiedliwego (1300), które poddały Albarracín zwierzchności Korony Aragonu.
W 1961 roku rząd Hiszpanii uznał miejscowość za pomnik historyczny. W roku 2005 eksperci w dziedzinie turystyki uhonorowali Albarracín tytułem „najpiękniejszego miasta Hiszpanii”.
Obecnie miasto jest ważnym ośrodkiem turystycznym, co roku odwiedza je ponad 100 tysięcy osób.
Zabytki Do najważniejszych zabytków należą Balkon Narożny, Dom Niebieski oraz Dom Julianny. Na wzgórzu stoi zamek muzułmańskich emirów z rodu Banu Razin, którego obwarowania są integralną częścią murów miejskich. W Albarracín znajduje się też katedra z XVI wieku oraz zabytkowy ratusz.
Bibliografia J.M. Latorres Ciria, La comunidad de Albarracín, Teruel 2006. Jerome Lee Shneidman, The Rise of the Aragonese-Catalan Empire 1200–1350, t. 1, New York 1970.
Kategoria:Gminy w prowincji Teruel