thumb|240px|Grób Adolfa Aleksandrowicza na cmentarzu Rakowickim Adolf Aleksandrowicz (ur. 30 grudnia 1811, zm. 28 kwietnia 1875 w Krakowie) – polski chemik, aptekarz.
Życiorys Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie i Wydział Chemii na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Berlinie. Asystent, później (od 1849 roku) docent tamże. Był kierownikiem apteki „Pod Złotą Głową” w Krakowie. Od 1857 członek czynny Towarzystwa Naukowego oraz członek Komisji Balneologicznej i Fizjograficznej. Przeprowadził analizę chemiczną wód mineralnych w Krynicy, Szczawnicy, Iwoniczu, Rabce-Zdroju, Krościenku nad Dunajcem, Krzeszowicach, zakopiańskiej Jaszczurówce i Żegiestowie. Wyniki tych badań, wraz z opisem zastosowanych metod opublikował w Rocznikach Towarzystwa Naukowego Krakowskiego.
Brał czynny udział w wypadkach krakowskich w 1846 i 1848. W październiku 1848 został wybrany na radnego KrakowaWczoraj skończyły się wybory (...) [wyniki wyborów do Rady miejskiej miasta Krakowa], "Jutrzenka", nr 154, 3 października 1848, s. 1. W 1861 roku uczestniczył w delegacji do Wiednia, aby zapobiec planowanemu przez rząd austriacki wyburzeniu budynków między Wawelem i kościołem dominikanów. Interwencja zakończyła się sukcesem. Podczas powstania styczniowego w lipcu 1863 Rząd Narodowy mianował go naczelnikiem miasta Krakowa.