thumb|240px|Ilustracja przedstawiająca torturowanie Dózsy. thumb|240px|György Dózsa na banknocie o nominale 20 forintów thumb|240px|Pomnik Dózsy w Budapeszcie György Dózsa (także György Székely, rum. Gheorghe Doja, pol. Jerzy Doża; ur. w 1470 w Dálnok, zm. 20 lipca 1514 w Temeszwarze) – Szekler, żołnierz i przywódca powstania chłopskiego na Węgrzech i w Siedmiogrodzie, za męstwo w walce otrzymał w 1513 roku szlachectwo.
Życiorys Wyróżnił się jako żołnierz w 1513 roku walczący przeciwko Turkom, za co został przez króla Władysława II nobilitowany. Służył jako oficer jazdy w garnizonie w Stołecznym Białogrodzie. W 1514 roku prymas Tamás Bakócz (po spotkaniu z papieżem Leonem X) powierzył mu rekrutację i organizowanie sił zbrojnych, które miały pod wodzą Dózsy wyruszyć na krucjatę antyturecką. Ciężkie położenie mas chłopskich spowodowało masowy napływ chłopów do organizowanej armii – w ciągu kilku tygodni zgłosiło się ponad 100 tysięcy ochotników. Ponieważ większość z nich nie miała żadnego doświadczenia wojennego, Dózsa przeprowadził szkolenie wojskowe. Możnowładcy przerażeni liczbą uzbrojonych chłopów zażądali, aby ci wrócili do swoich wsi i do uprawy ziemi.