Odmiany odejścia tętnicy, jej przebiegu w stosunku do innych struktur anatomicznych (zwłaszcza nerwu przeponowego) oraz morfologia rozgałęzień są szczególnie istotne ze względu na wykorzystywanie tętnicy piersiowej wewnętrznej w zabiegach rewaskularyzacyjnych mięśnia serca. Poszczególne warianty anatomiczne w powiązaniu z techniką zabiegu mogą mieć znaczący wpływ na jakość pojawiających się powikłań (m.in. martwica mostka, zespół podkradania, porażenie przepony).
Synonim Tętnica piersiowa wewnętrzna opisywana była przed 1936 jako tętnica sutkowa wewnętrzna (łac. arteria mammaria interna). Aktualna nazwa, jako lepiej opisująca zakres unaczynienia, została zatwierdzona w Jena Nomina Anatomica. Starsza nazwa funkcjonuje powszechnie w anglojęzycznym kręgu kardiologicznym i kardiochirugicznym, jako: Left Internal Mammary Artery (LIMA) oraz Right Internal Mammary Artery (RIMA).
Rewaskularyzacja przy użyciu tętnicy piersiowej wewnętrznej
Tętnica piersiowa wewnętrzna jest naczyniem krwionośnym z wyboru w pomostowaniu aortalno-wieńcowym.