Zamieszkał we Lwowie, zostając też członkiem Centralnej Rady Narodowej. Podjął pracę bibliotekarza w Bibliotece Pawlikowskich. Pracował też jako dziennikarz, pisząc teksty do Gazety Warszawskiej, Neu Zeit, Gazety Codziennej, Dziennika Literackiego i Gazety Narodowej. Od 1860 był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół NaukBolesław Erzepki, Spis członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Poznań 1896, s. 4..
Pracował przy organizacji powstania styczniowego w 1863. Został aresztowany za napisanie tekstu omawiającego walkę partyzancką. W trakcie procesu wyjechał za granicę do Paryża. Jego żona, Leokadia z domu Mitraszewska, także działała przy organizacji powstania, została aresztowana wraz z nim i wraz z nim wyjechała na emigrację do Paryża.
Do kraju wrócił w 1865, po ogłoszeniu amnestii. Współtworzył w 1868 Towarzystwo Narodowo-Demokratyczne we Lwowie. W 1869 przystąpił do Rady Szkolnej Krajowej.
Twórczość Prace historyczne Schmitta zaliczane są do lelewelowskiej szkoły historycznej. Schmitt uznawał, że państwo polskie powstało samoistnie, bez udziału czynników zewnętrznych (wpływów ideowych, militarnych, instytucjonalnych_, jako wynik rozwoju ludów zamieszkujących te ziemie.