W trakcie ucieczki przed wysłanym pościgiem Sita umiera z wyczerpania, jednak zdąża wyjawić synowi całą prawdę i przekazać dokumenty jego ojca. Jedenastoletni Ashok nie mogąc w to uwierzyć udał do Mardanu, gdzie w stacjonującym tam Korpusie Zwiadowców służy syn Koky Dada – Zarin. Ten po wysłuchaniu jego powieści przekazał ją swemu przełożonemu, który ją potwierdził. Wojskowi po naradach wysłali Ashoka do jego prawdziwej rodziny do Anglii. Spędził tam siedem lat i z oporami przyswajał sobie zasady życia białego człowieka. Cały czas był sercem z krajem swej przybranej matki, który bardziej uważał za swoją ojczyznę. Języka dzieciństwa nie zapomniał tylko dlatego, że jeden z wojskowych uznał, iż chłopiec wychowany w przeświadczeniu, że jest Hindusem (nie tylko mówiący, ale i myślący jak on) może w przyszłości okazać się dobrym żołnierzem dla Korpusu Zwiadowców. Dlatego porozumiał się z jego prawnymi opiekunami i ci zgodzili się, by Ash przebywał w trakcie wakacji w domu pewnego pułkownika, którego służący pochodzący z Indii udzielali mu lekcji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dalekie pawilony · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.