Jako premier wezwał ludzi do dobrowolnego zrezygnowania z jednego posiłku, tak aby mógł on być dystrybuowany do ubogiej ludności. W czasie wojny z Pakistanem w 1965 roku stworzył slogan Jai Jawan Jai Kisan (Niech żyje żołnierz, niech żyje rolnik), który miał podkreślać potrzebę zwiększenia produkcji żywności. W czasie kadencji promował politykę Zielonej Rewolucji, polegającej na zwiększaniu produkcji rolnej.
Pod jego rządami Indiom udało się odeprzeć pakistańską inwazję z 1965 roku, co do dziś jest powodem dumy narodowej dla wielu Hindusów. Lal Bahadur Shastri kontynuował politykę niezaangażowania Nehru, ale również budował bliższe stosunki z ZSRR. W następstwie wojny chińsko-indyjskiej z 1962 roku i powstaniu więzi wojskowych między Chińską Republikę Ludową i Pakistanem, rząd Indii zdecydował się rozszerzyć budżet obronny Indii. W 1964 roku Shastri podpisał porozumienie z premierem Sri Lanki Sirimavo Bandaranaike. Umowa ta znana jest jako pakt Sirimavo-Shastri lub pakt Bandaranaike-ShastriThe Far East and Australasia, 1996.. Zgodnie z warunkami umowy, 600 tys. indyjskich Tamilów na Sri Lance miało otrzymać obywatelstwo Indii, a 375 tys. miało zostać obywatelami Sri LankiKronika – Tom 22, Wydania 1-6 – s. 467, Wydawnictwo Dokumentacja Prasowa RSW „Prasa.” 1973..