Długoletnim przywódcą gminy był imam Bekir Rodkiewicz, który do Gorzowa Wielkopolskiego przyjechał latem 1945 wraz z około 100 rodzinami tatarskimi z NowogródkaJanusz Kamocki, Ali Miśkiewicz, Tatarzy słowiańszczyzną obłaskawieni, Kraków 2004, , s. 98-100. Modlitwy odbywały się w domu imama. Wierni przyjeżdżali na nie również z innych miast w okolicy: Witnicy, Trzcianki, SłubicAli Miśkiewicz, "Tatarska legenda", Białystok 1993, , s. 21-23, ponieważ gmina skupiła Tatarów z północno-zachodniej Polski, a dokładnie z województw: koszalińskiego, poznańskiego, szczecińskiego i zielonogórskiegoKrzyżanowski P. J. Działalność.. s. 314. W 1965 gmina liczyła 218 osóbKrzyżanowski P. J. Działalność.. s. 315. W 1969 Tatarzy, którzy mieszkali w Szczecinie, założyli własną gminę, którą po dwóch latach decyzją Najwyższego Kolegium Muzułmańskiego Związku Religijnego połączono z gminą w Gorzowie WielkopolskimKrzyżanowski P. J. Działalność.. s. 316. Jej siedzibą do 1984 był Szczecin, potem przeniesiono ją do Gorzowa.
Od 1993 przewodniczącą gminy była Rozalia Aleksandrowicz i kierowała nią do 2007. Po jej śmierci w 2008 nie wybrano nowego przewodniczącego, a działalność gminy została zawieszona. W 2012 Muzułmańska Gmina Wyznaniowa w Gorzowie Wielkopolskim została rozwiązanaKrzyżanowski P. J. Działalność.. s.