W 1957 awansowany do stopnia generała-porucznika.
W latach 1952–1982 był członkiem Komitetu Centralnego Albańskiej Partii Pracy. W latach 1971–1982 członek Biura Politycznego APP. Od 1945 zasiadał w Zgromadzeniu Ludowym (alb. Kuvendi Popullor).
W styczniu 1982 został objęty śledztwem jako szwagier i bliski współpracownik Mehmeta Shehu i aresztowany 15 października. Sądzony przed sądem wojskowym na terenie więzienia, w którym przebywał. Obradom sądu przewodniczył Aranit Çela. Proces trwał 15 dni. Hazbiu wraz z grupą czterech działaczy partyjnych wysokiego szczebla został skazany na karę śmierci za próbę obalenia władzy ludowej i przygotowywanie zamachu na życie Envera Hodży. Głównym dowodem przeciwko niemu były zeznania Halita Bajramiego, jednego z członków grupy dywersyjnej, którą zorganizowano na emigracji i w 1982 przerzucono do kraju, ale na procesie zeznawało aż 250 świadków.
W nocy 9 września 1983, specjalny oddział Sigurimi przewiózł cztery osoby skazane na śmierć (Kadri Hazbiu, Feçor Shehu, Llambi Ziçishti i Llambi Peçini) z więzienia na przedmieścia Tirany, w rejon wsi Linzë, gdzie zostali rozstrzelani. Według relacji oficera Sigurimi Halila Rrahmaniego, Hazbiu został uduszony w więzieniu, a w dniu 9 września zabrano z więzienia jego ciało i przewieziono na miejsce egzekucji.