Modele Kapitän i Admiral były dostępne z silnikiem gaźnikowym R6 2,8 l, Diplomat mógł być wyposażony w ten sam silnik z wtryskiem paliwa (Diplomat E) lub w Chevroletowski motor 327-V8 (Diplomat V8), do którego montowano 3-biegową skrzynię Turbo-Hydramatic. Nadwozie nawiązywało stylistyką do samochodów amerykańskich.
Diplomat V-8 miał konkurować z nowymi Mercedesami 350 i 450 SE. Od maja 1973 roku Opel oferował Diplomata V8 z dłuższym rozstawem osi aby nie odstawać od Mercedesa.
W październiku 1971 lista standardowego wyposażenia Diplomata zawierała między innymi: halogenowe lampy przednie, antenę radiową wmontowaną w szybę przednią oraz sterowane elektronicznie lusterka wsteczne. Od stycznia 1972 zaprzestano montażu czterobiegowej skrzyni manualnej w Diplomacie E. We wrześniu tego samego roku zmodernizowano grill przedni.
Opel produkował modele do roku 1977, odniósł przy tym mały sukces rynkowy. Od marca 1969 do końcówki roku 1977 powstało 61 559 modeli rodziny KAD (4 976 Kapitänów, 33 000 Admirali 23 500 Diplomatów). Zostały one zastąpione w roku 1978 nowym Oplem Senatorem, charakteryzował się on mniejszymi wymiarami nadwozia oraz bardziej europejską stylistyką.
Diplomat V8 stanowił bazę pod budowę samochodu Bitter CD.
Bibliografia
Kategoria:Samochody luksusowe Diplomat Kategoria:Samochody tylnonapędowe Kategoria:Samochody z lat 60. Kategoria:Samochody z lat 70. Kategoria:Sedany