Obrządek pogrzebowy Obrządek pogrzebowy panujący w tej kulturze był ciałopalny. Dominują groby z warstwą ciałopalną, mniej zaś jest pochówków popielnicowych. Jamy grobowe w tym pierwszym przypadku są dość duże, mają najczęściej prostokątny zarys. Wyposażenie składa się ze sporej liczby naczyń, niekiedy aż 10 sztuk. W południowo-wschodniej części zasięgu kultury Nagyrév, zwłaszcza w rejonie ujścia Maruszy do Cisy, mamy do czynienia z pojawieniem się obrządku szkieletowego. Zjawisko to interpretuje się jako wpływ grupy Pitvaros na omawianą kulturę. Mamy tam również do czynienia z grobem birytualnym, gdzie obok resztek ciałopalenia znaleziono niespalony szkielet dziecka spoczywający w pitosie.
Inwentarz Inwentarz kultury Nagyrév znany jest głównie z wyrobów ceramicznych. W większości przypadków są to naczynia podobne do tych, które znamy z grupy Csepel. Charakterystyczne są dzbany z dość wysoką, zwężającą się szyjką i z charakterystycznie „odsadzonym” brzuścem, o zaokrąglonym załomie. Niekiedy na ich dolnej części (od nasady szyjki) występują grupy długich, dochodzących aż do dna żeberek. Nad Cisą licznie występują dzbany z dwustożkowym, posiadającym ostry załom brzuścem, podkreślonym często przez listwę.