thumb|Klepsydra pośmiertna Witolda Chomicza, 1984 Witold Chomicz (ur. w Kijowie, zm. 15 marca 1984 w Krakowie) – polski malarz i grafik.

Życiorys Dzieciństwo spędził w Kijowie, skąd wraz z rodziną przeniósł się po wojnie polsko-bolszewickiej do Lublina w 1920. Został absolwentem tamtejszego Gimnazjum Męskiego im. Jana Zamoyskiego. Jeszcze jako gimnazjalista założył z kolegami grupę artystyczną „Elipsa”. Grupa, do której należeli też m.in. Henryk Donga, Jan Samuel Miklaszewski i Czesław Stefański, mimo że składała się z młodocianych artystów (Witold miał wówczas kilkanaście lat), była prawdopodobnie najbardziej awangardową formacją artystyczną w ówczesnym Lublinie. Jej członkowie inspirowali się kubizmem, futuryzmem i formizmem.

W 1927 roku osiadł na stałe w Krakowie, gdzie pobierał dalsze nauki. Kształcił się także w Warszawie i Pradze. Studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i od 1932 roku – warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jego nauczycielami akademickimi byli: Karol Tichy, Leonard Pękalski, Władysław Skoczylas i Edmund Bartłomiejczyk. Od 1934 roku był wykładowcą – najpierw w Państwowym Instytucie Sztuk Plastycznych, a od 1950 roku – profesorem w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W okresie okupacji niemieckiej nauczał w Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau od 1939 do 1943. Kształcił m.in.